Het nachtelijk leven in het deels verlaten havengebied van Amsterdam. Regisseuse Marjoleine Boonstra treft eenlingen, die teruggetrokken leven in provisorische woningen, en mensen die werken, als loods, nachtwaker of schipper. Volgens een jonge loods `is het eigenlijk net alsof het een droom was', 's nachts werken aan het IJ. En zo ziet het er ook uit: als een droomwereld. Tussen de interviews door laat Boonstra de camera door het gebied glijden, langs de kade, over het water, langs hijskranen, containers en zeeschepen. Een wereld van lampen, weerschijn en schaduwen. In dit landschap van steen en metaal leeft en werkt een bijzondere verzameling mensen. Zo poetst een Engelse vrouw een onderzeeër schoon voor een feest, heeft een vluchteling uit voormalig-Joegoslavië een plekje voor zichzelf gecreëerd en moet een nachtwaker `kijken of die boot blijft liggen'. Kalme muziek onderstreept de relatieve rust, waarin de geïnterviewden reflecteren op hun leven en op de haven.